Klorlama, hastalık yapıcı bakterileri, parazitleri ve diğer organizmaları sudan uzaklaştırır. Bundan başka çözünmüş demir, mangan ve hidrojen sülfiti de sudan uzaklaştırır.

Klorinasyon için yapılan bütün su testlerinde koliform bakterisi ölçülür. Koliform bakteri bütün olası sayı, MPN veya membran filtre, MF yöntemi olmak üzere iki yöntemle ölçülür. Eğer hiç bakteri bulunamamışsa;

MPN < 2.2 veya MF = 0 olarak değerlendirilir.

Suda bulunan deterjanlar, nitratlar ve koliform bakteriler kirliliğin belirtileridir. Bunların doğrudan zararlı bir etkisi yoktur fakat uygun şartlar sağlanırsa, suyun zararlı olabileceğini gösterirler.

Klor dozaj pompaları, çıkıştaki klor miktarına göre yada üzerindeki manuel ayarlar ile istenen miktarlarda dozaj yapmaktadırlar. 2 Lt/saat kapasiteden 1 m3/saat e kadar ve 2 bar karşı basınçtan 10 bar karşı basınca kadar geniş bir yelpazeye sahiptir. klor pompalarında önemli olan dozlanacak kimyasalın ve dozajının doğru hesaplanmasıdır.

Klorlamanın Avantajları

1. Hastalık yapan bakterilerin etkisiz hale getirilmesi,

Uygun dozlarda sürekli dozlama ile bakteriyolojik oluşum engellenir. Dozlama yapılırken klor kırılma noktası hesaplanmalı ve istenen serbest klor miktarına göre dozlama yapılmalıdır.

2. İstenmeyen organizmaların kontrolü

Demir ve sülfat bakterilerini uzaklaştırır. Fe bakterisi sudaki Fe ile beslenir. Bunlar koyu kırmızı lekelere ve çeşitli ekipmanlarda paslanmaya sebep olur. Uygun şok klorlama bütün demir bakterilerini öldürür. Bununla birlikte su taşıma ünitesi akışında tekrar ortaya çıkabilir ve sisteme zarar verebilir. Bu durumda klorlamanın periyodik olarak yapılması gerekir. Sülfat bakterileri çürümüş yumurta kokusuna sebep olur. klorlama bununla elimine edilir. Sülfat bakterileri hastalığa sebep olmaz.

3. Mineral uzaklaştırma:

Yüksek oranda demir, klor ile sudan uzaklaştırılabilir. klor eklenince çözünmüş demir okside edilir ve kırmızımsı filtre edilebilir hale gelir. Aynı yöntemle hidrojen ve magnezyum sülfit de sudan uzaklaştırılabilir.

Klorlamanın Dezavantajları

1. Kötü tat ve kokuya sebep olur. Sudaki klor insan ve hayvanlar için zehirli değildir. Bununla birlikte yüksek konsantrasyonda kötü tat verir.
2. Dozlama miktarı çok iyi hesaplanmalıdır. Düşük dozlamada suda bakiye (serbest) klor almayacak ve su kirlenmeye açık hale gelecektir. Yüksek dozlamada ise klorun en büyük dezavantajı kanserojen madde olarak kabul edilen THM ‘leri oluşturmasıdır.
3. Trihalometanlar (THM) organik kimyasallardır ve hümik asitler içeren sularda klor kullanıldığında ortaya çıkarlar. Hümik bileşikler organik maddelerin bozulma, çürümesi ile oluşur. THMler nadir olarak yeraltı sularında da bulunur.

Klorlama Prosesi

Klor İhtiyacı:

Klor ihtiyacı, bakteri miktarı, okside demir veya sudaki diğer okside maddelere bağlıdır. klor dozlamada en önemli nokta kırılma noktasıdır. Bu noktadan az yada fazla miktarda dozlama yapılmamalıdır.

A. Artık klorun indirgenen bileşiklerce parçalanması

B. Kloro-organik bileşiklerinin ve koroaminlerin oluşması

C. Kloroaminlerin ve kloro-organiklerin parçalanması  

D. Serbest klorun oluşması ve kloro-organiklerin varlığı

E. Serbest klor

F. Bağlı klor

Serbest Klor İhtiyacı:

Suyun klor ihtiyaci verilen klor miktarından fazla ise serbest klor oluşmaz. Serbest klor, sisteme klor dozlandıktan bir süre sonra (temas süresi) suda kalan klor miktarıdır.

Temas süresi:

Klorun temas süresi istenen arıtıma göre değişir. Bakteri “öldürme faktörü” serbest klor ve temas süresi ile tanımlanır. Başarılı bir dezenfeksiyon ve oksidasyon için klor temas süresi 30 dakikadır. Bu süre sonunda 0,5 mg/L civarında bir klor serbest klor olarak kalıyorsa dozlama yeterlidir.

Klorlama Yöntemleri:

Klorlama için iki temel yöntem bulunur.

Şok klorlama : Bakteri üremesinin tekrarlanmayacağı durumlarda kullanılır.

Sürekli klorlama : Sürekli üreyen bakteri problemlerinde kullanılır.;

Gerekli Klor Miktarını Etkileyen Faktörler

Su sıcaklığı:	Sıcaklık, suya dozlanan klorun çözünüp suya karışmasını etkileyen önemli bir faktördür.
Bulanıklık:	Suya verilecek klor miktarını en aza indirebilmek suyun mümkün olduğunca berrak olmasına bağlıdır.
pH değeri:	Suyun pH değeri klorun dezenfektan gücünü etkiler. pH’ı yüksek sularda klor değeri daha yüksek uygulanmalıdır.
Temas süresi:	Temas süresi en az 30 dakika olmalıdır.
Serbest klor:	Klorlandıktan sonra belirli bir temas süresi geçiren suda 0.5 mg/lt klor kalması istenir.